Heilig sfeertje…

 

Na kerst het dienblad ietwat verandert. De kerstballetjes eruit en de dennenappeltjes erop. Wat hyacinten in glazen en bestrooid met sneeuw. Kaarsjes branden……gezellig- warm –winter- sfeertje.

  Ik heb erg moeten lachen om de reacties die ik kreeg op mijn post over het medaillonnetje. Ik was er toch één kwijt?  Om die weer terug te vinden had ik volgens velen een Heilige Antonius nodig. Hij brengt verloren voorwerpen weer terug.  Haha..oké, dacht ik…..die heb ik! 

 

Maar toch klopt er iets niet. M`n Heilige staat op dit dienblad en op de één of andere manier verdwijnen er juist spullen i.p.v dat het terug komt?  Nu ben ik er inmiddels achter hoe de spullen verdwijnen. Het zijn de dennenappels die  -gestolen- worden door onze poes Molly. Ze pik tze  één voor één van het dienblad, speelt ermee en de dennenappels verdwijnen vervolgens achter een luik in de kamer. Dit gaat net zo lang door tot de dennenappels van het dienblad zijn en allemaal achter het luik liggen.

Zo naief dat ik soms kan zijn, ga er gewoon van uit, M`n Heilige vind ze wel weer. Maar nee hoor, ze komen echt niet vanzelf terug. En nu een paar dagen nadat ik deze post begon te maken kom ik erachter dat ik helemaal geen Heilige Antonius heb maar een Heilige Joseph……ja, dat verandert de zaak!  Ik zal toch zelf elke dag achter die dennenappels aan moeten om ze weer op het dienblad te krijgen. Of……ik schaf een Heilige Antonius aan:-)

Mooi hè, wat bloemen doen…

 

Nog altijd in mijn nopjes ben ik met mijn oud groene emaille emmer.  Meestal heb ik deze op de eetkamertafel staan maar daar heb ik nog mijn  dienblad met lichtjes en dennenappeltjes staan.

  

Een mix van echt en kunst, maakt het een heerlijk boeket. Met wat kunstbloemen en echt groen kan je hele leuke dingen doen. Zo….en dat rijmt ook nog eens.

Het rode pluimpje, wat ook kunsttakje is, past zo leuk bij de kandelaars, zie de donkere lijnen rondom de kandelaar.

 

 

Soms een kaartje, soms een lintje,  geeft het boeket  net dat extra tintje…Ik kan weken lang genieten en even weer  vooruit, zo….nu is mijn kleine rijmpje uit….

Klein medaillonnetje…

 

Van deze medaillonnetjes had ik twee maar ze zijn zo klein dat ik er één kwijtgeraakt ben. Ik heb deze -zolang ik nog niet weet wat ik ermee doen- maar in een glazen houdertje gelegd, zodat ik deze niet kwijt kan raken…

Als je goed kijkt dan zie je aan de zijkant een gaatje daar kan een lintje of iets dergelijks doorheen en zo kan je het medaillonnetje ophangen. Nog geen idee waar ze komt te hangen maar je zal haar vast nog wel eens tegenkomen….

Glazen bolletje…

 

In mijn huis veel hyacinten, de een in een kommetje de ander in de lucht en deze in een theekopje. Ik maak de bol eerst helemaal schoon, alle modder eraf. In het kopje een klein laagje water en zo de bol met de worteltjes in het kopje. Ik gebruik altijd wat poedersneeuw wat ik vaak nog over heb van de kerst, voor een winters sfeertje. Ik decoreer het met Salim takjes. Salim takjes voor het gebruik even onder de kraan dan worden de takjes wat zacht en beter buigbaar.

Ik heb de parel iets over de schotel hangen zodat de stolp daar een stukje op rust, zo krijg je geen beslagen glas en blijft het glas dus mooi helder.

 

Op het krukje wat altijd langs de fauteuil staat heb ik dit theekopje gestapeld op twee verschillende schotels. Dit theekopje is voor mij heel bijzonder, het komt van mijn pake. In totaal 5 kop & schotels. Mijn pake en beppe, voor geen friezen opa en oma, hebben dit jaren lang gebruikt en het servies heeft ook echt gebruikssporen. Mijn pake is 95 en voor een paar weken terug naar een verzorgingstehuis gegaan. Hij kan op zich nog heel goed voor zich zelf zorgen, hij fiets zelfs nog, maar mijn ouders en ooms en tantes vinden het toch wel een prettig idee dat er nu dag en nacht op hem gepast wordt. Omdat hij nu wat kleiner is gaan wonen hebben ze het huis opgeruimd. Jaren geleden had ik al eens een balletje opgegooid, mocht er ooit eens opgeruimd worden dat ze mij dan een heel groot plezier zouden doen als ik dit servies zou mogen hebben.  Gelukkig waren mijn tantes het ook allemaal eens en zo bracht mijn moeder een paar week geleden mij deze prachtige kop & schotels.

Winterwandeling…

 

Lopen jullie met ons mee?…. een winterwandeling door het Haarsterbos. Het Haarsterbos ligt op een paar minuten loopafstand van ons huis. Zondag is vaak zo`n dag dat Lucas en ik hier graag een rondje lopen.  Het rondje is 2,5 km met een 1km heen en 1km terug is het een kleine 5km lopen, precies genoeg als je man mee gaat te lopen..

    

  Het is een heel rustig en heerlijk bos om in te lopen. Allemaal van die slingerpaadjes wat je nieuwsgierig maakt naar wat je tegen gaat komen. Dit is ook het bos waar wij altijd takken en andere natuurlijke materialen vandaan halen voor onze projecten.

Puur natuur dit bos. Omgevallen bomen blijven gewoon liggen het pad loopt vervolgens gewoon onder de grote boomstammen door.

Ik had gehoopt dat we nog wat hertjes tegen zouden komen maar helaas ik heb ze niet gezien. Ze zijn er wel want we zien ze wel eens maar dan altijd zonder camera. Het was nu midden op de middag dan slapen ze vast, zal het niet?  Tijdens onze wandeling zijn we helemaal niemand tegengekomen alleen een paar schapen wat een prachtig gezicht is zo in de sneeuw.

Zij jullie al een een beetje moe? Jullie mogen wel even rusten hoor, er staan af en toe wel bankjes onderweg. Wij lopen door, want het is mij te koud op een besneeuwd bankje…

Met af en toe nog een klaphekje, een slootje en weide landen…komt er een eind aan onze wandeling…

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik hoop dat jullie genoten hebben. Voor degen die weer naar huis gaan graag tot ziens, maar voor degene die nog even blijven wil heb ik nog een leuke verassing. Wij hebben de ijsbaan zowat in onze achtertuin dus voor degene die nog een rondje schaatsen wil, veel plezier! Ik was vroeger zelf, vroeger zeg ik wat klinkt dat ouderwets oud,  nog een fanatiek schaatsster maar ik heb er naar m`n 20ste  niet meer op gestaan. Ik heb de lage noren op zolder staan maar of ze ooit weer uit de doos komen??…

Op de achtergrond zie je de achterkant van ons huis. Achter het groene ijsbaanhok. Wel gezellig hoor deze bedrijvigheid in de achtertuin, vaak ook met muziek. Nu tijd voor een heerlijke kop warme thee, drinken jullie mee…